سبک متال چیست؟

سبک متال یا Metal یکی از قدرتمندترین و پرانرژی‌ترین شاخه‌های موسیقی راک است. این سبک معمولاً با گیتارهای سنگین و دیستورشن‌دار، ریف‌های کوبنده، درام پرقدرت، صدای بلند، فضای جدی و اجرای پرهیجان شناخته می‌شود.

اگر کسی برای اولین بار متال گوش بدهد، ممکن است در نگاه اول فقط سنگینی صدا یا شدت اجرا را حس کند. اما متال فقط صدای بلند و خشن نیست. پشت این سبک، دنیایی از تکنیک، احساس، اعتراض، داستان‌پردازی، فانتزی، فلسفه، ترس، هیجان و گاهی حتی ملودی‌های بسیار زیبا وجود دارد.

موسیقی متال از دل راک سنگین شکل گرفت و در طول زمان به یکی از متنوع‌ترین سبک‌های موسیقی تبدیل شد. امروز وقتی می‌گوییم متال، فقط درباره یک نوع موسیقی حرف نمی‌زنیم؛ بلکه درباره خانواده بزرگی از سبک‌ها صحبت می‌کنیم که از هوی متال کلاسیک تا دث متال، بلک متال، پاور متال، پراگرسیو متال، متال‌کور و سمفونیک متال را شامل می‌شود.

تاریخچه سبک متال

برای شناخت متال باید به اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ برگردیم؛ زمانی که بعضی گروه‌های راک شروع کردند صدایی سنگین‌تر، تاریک‌تر و پرقدرت‌تر بسازند.

گروه‌هایی مثل Black Sabbath، Led Zeppelin و Deep Purple نقش مهمی در شکل‌گیری صدای اولیه متال داشتند. در میان این گروه‌ها، Black Sabbath معمولاً یکی از مهم‌ترین نام‌ها در تاریخ متال محسوب می‌شود، چون صدای گیتار سنگین، فضای تاریک‌تر و ریف‌های کوبنده آن‌ها مسیر تازه‌ای برای موسیقی راک ساخت.

نقش Black Sabbath در متال

Black Sabbath با استفاده از گیتارهای سنگین، فضای تیره، ریف‌های آهسته و کوبنده و موضوعات متفاوت، کمک کرد موسیقی راک وارد فضای جدیدی شود. این فضا بعداً به چیزی تبدیل شد که امروز آن را Heavy Metal می‌شناسیم.

قبل از متال، راک معمولاً بیشتر به بلوز، راک اند رول و موسیقی روان‌تر نزدیک بود. اما متال صدایی سنگین‌تر و جدی‌تر ساخت؛ صدایی که برای بیان ترس، اضطراب، خشم، جنگ، فشار اجتماعی و احساسات شدید مناسب‌تر بود.

ویژگی‌های اصلی موسیقی متال

متال زیرشاخه‌های زیادی دارد، اما بیشتر شاخه‌های آن چند ویژگی مشترک دارند. مهم‌ترین ویژگی متال، قدرت صدا و تأکید روی ریف‌های گیتار است.

در موسیقی متال، گیتار فقط یک ساز همراهی‌کننده نیست. گیتار معمولاً ستون اصلی آهنگ است. ریف‌ها، سولوها، پاورکوردها و صداهای دیستورشن‌دار نقش مهمی در ساختن شخصیت آهنگ دارند.

گیتار سنگین و ریف‌های کوبنده

در متال، گیتار الکتریک معمولاً با افکت Distortion اجرا می‌شود. این افکت باعث می‌شود صدای گیتار خشن‌تر، پرتر و سنگین‌تر شنیده شود.

ریف در متال خیلی مهم است. ریف یعنی یک الگوی کوتاه گیتار که در طول آهنگ تکرار می‌شود و هویت اصلی قطعه را می‌سازد. خیلی وقت‌ها وقتی یک آهنگ متال را به یاد می‌آوریم، قبل از متن یا ملودی، ریف گیتار آن در ذهنمان می‌آید.

درامز پرقدرت

درامز در متال معمولاً محکم، سریع و پرانرژی است. بسته به زیرشاخه، درام می‌تواند ساده و کوبنده، بسیار سریع، تکنیکی یا حتی پیچیده و چندلایه باشد.

در شاخه‌هایی مثل ترش متال و دث متال، سرعت و قدرت درامز نقش بسیار مهمی دارد. در شاخه‌هایی مثل دوم متال، درامز ممکن است کندتر باشد، اما همچنان حس سنگینی را حفظ می‌کند.

وکال در متال

صدای خواننده در متال بسیار متنوع است. بعضی خواننده‌ها با صدای تمیز و قدرتمند می‌خوانند، بعضی از فریاد، scream یا growl استفاده می‌کنند، و بعضی سبک‌ها ترکیبی از وکال تمیز و خشن دارند.

این تفاوت‌ها باعث شده متال برای سلیقه‌های مختلف، شاخه‌های متفاوتی داشته باشد. مثلاً کسی که وکال تمیز و حماسی دوست دارد ممکن است با پاور متال بهتر ارتباط بگیرد، اما کسی که صدای خشن‌تر و فضای سنگین‌تر می‌خواهد، شاید دث متال یا متال‌کور را بیشتر بپسندد.

سازهای اصلی در سبک متال

سازهای اصلی متال معمولاً شامل گیتار الکتریک، گیتار بیس، درامز و وکال هستند. در بعضی زیرشاخه‌ها، کیبورد، سینتی‌سایزر، سازهای ارکسترال یا حتی سازهای محلی هم اضافه می‌شوند.

گیتار الکتریک

گیتار الکتریک مهم‌ترین ساز در بیشتر شاخه‌های متال است. تکنیک‌هایی مثل palm muting، power chord، alternate picking، tapping، sweep picking و solo در بسیاری از آهنگ‌های متال شنیده می‌شوند.

برای هنرجوی گیتار، متال می‌تواند هم جذاب باشد، هم چالش‌برانگیز. چون این سبک علاوه بر انرژی بالا، به دقت ریتم، سرعت، کنترل صدا و هماهنگی دست‌ها نیاز دارد.

گیتار بیس

بیس در متال معمولاً همراه گیتار و درام حرکت می‌کند و به آهنگ عمق و سنگینی بیشتری می‌دهد. در بعضی شاخه‌ها مثل پراگرسیو متال، بیس می‌تواند نقش تکنیکی‌تر و مستقل‌تری هم داشته باشد.

درامز

درامز در متال فقط ضرب نگه نمی‌دارد؛ بلکه انرژی اصلی آهنگ را می‌سازد. استفاده از دابل پدال، ریتم‌های سریع، بریک‌های سنگین و ضرب‌های کوبنده در بسیاری از شاخه‌های متال رایج است.

زیرشاخه‌های مهم سبک متال

متال یکی از گسترده‌ترین سبک‌های موسیقی است و زیرشاخه‌های زیادی دارد. بعضی شاخه‌ها ملودیک‌تر و قابل‌دسترس‌تر هستند، بعضی خشن‌تر و سنگین‌تر، بعضی تکنیکی‌تر، و بعضی فضاسازتر یا تجربی‌تر.

برای شروع، بهتر است با چند شاخه اصلی آشنا شویم.

هوی متال Heavy Metal

Heavy Metal شکل کلاسیک و پایه‌ای متال است. این شاخه معمولاً با ریف‌های قوی، صدای خواننده قدرتمند، گیتارهای برجسته و فضای حماسی یا جدی شناخته می‌شود.

هوی متال نسبت به شاخه‌های سنگین‌تر مثل دث متال یا بلک متال، معمولاً برای شروع قابل‌فهم‌تر است. وکال در آن اغلب تمیزتر است و ساختار آهنگ‌ها برای شنونده تازه‌کار راحت‌تر دنبال می‌شود.

از گروه‌های مهم این فضا می‌توان به Black Sabbath، Judas Priest و Iron Maiden اشاره کرد.

ترش متال Thrash Metal

Thrash Metal یکی از سریع‌ترین و پرانرژی‌ترین شاخه‌های متال است. این سبک از ترکیب انرژی هوی متال با سرعت و خشونت پانک و هاردکور شکل گرفت.

در ترش متال، گیتارها معمولاً سریع، تیز و ریتمیک هستند. درامز هم سرعت بالایی دارد و فضای کلی موسیقی خشن‌تر و پرتنش‌تر از هوی متال کلاسیک است.

متن‌ها در ترش متال معمولاً درباره موضوعاتی مثل جنگ، سیاست، خشونت، فساد، فشار اجتماعی و اعتراض هستند. از گروه‌های معروف این شاخه می‌توان به Metallica، Megadeth، Slayer و Anthrax اشاره کرد.

دث متال Death Metal

Death Metal یکی از سنگین‌ترین شاخه‌های متال است. این سبک از ترش متال تأثیر گرفت، اما صدا را خشن‌تر، سنگین‌تر و تاریک‌تر کرد.

در دث متال معمولاً از گیتارهای بسیار سنگین، درامز سریع، ریف‌های پیچیده و وکال growl استفاده می‌شود. برای شنونده تازه‌کار، دث متال ممکن است در ابتدا سخت یا حتی نامفهوم به نظر برسد، اما برای طرفدارانش، همین شدت و قدرت بخش مهمی از جذابیت آن است.

دث متال فقط درباره خشونت نیست. بعضی گروه‌ها روی موضوعات فلسفی، علمی، اجتماعی یا حتی تکنیکی و موسیقایی تمرکز می‌کنند. از نام‌های مهم این شاخه می‌توان به Death، Morbid Angel، Cannibal Corpse و Obituary اشاره کرد.

بلک متال Black Metal

Black Metal شاخه‌ای تاریک، سرد و فضاساز از متال است. این سبک معمولاً با گیتارهای تیز و سریع، درامز پرسرعت، وکال جیغ‌مانند و فضای خام یا رازآلود شناخته می‌شود.

در بلک متال، فضا و حس کلی آهنگ خیلی مهم است. این سبک گاهی کمتر روی صدای تمیز و تولید استودیویی شفاف تمرکز می‌کند و بیشتر دنبال ساختن یک حس سرد، دور، تاریک یا آیینی است.

موضوعات بلک متال می‌تواند شامل طبیعت، اسطوره، تاریکی، تنهایی، فلسفه، ضدیت با جریان اصلی یا فضای رازآلود باشد. از گروه‌های شناخته‌شده این شاخه می‌توان به Mayhem، Darkthrone، Emperor و Immortal اشاره کرد.

دوم متال Doom Metal

Doom Metal یکی از کندترین و سنگین‌ترین شاخه‌های متال است. برخلاف ترش متال که سریع و پرتنش است، دوم متال با ریتم‌های آهسته، گیتارهای سنگین و فضای غمگین یا تاریک شناخته می‌شود.

در دوم متال، حس سنگینی فقط از سرعت بالا نمی‌آید؛ بلکه از کندی، فشار صدا و فضای سنگین آهنگ ساخته می‌شود. این سبک تا حد زیادی از فضای اولیه Black Sabbath تأثیر گرفته است.

اگر کسی به موسیقی تاریک، آهسته و فضاساز علاقه داشته باشد، دوم متال می‌تواند برایش جذاب باشد. از نام‌های مهم این فضا می‌توان به Candlemass، Saint Vitus و Trouble اشاره کرد.

پاور متال Power Metal

Power Metal یکی از ملودیک‌ترین و حماسی‌ترین شاخه‌های متال است. این سبک معمولاً با وکال تمیز و قدرتمند، گیتارهای سریع، ملودی‌های روشن، فضای فانتزی و موضوعات حماسی شناخته می‌شود.

در پاور متال، برخلاف شاخه‌های تاریک‌تر، حس امید، نبرد، قهرمانی و داستان‌های فانتزی بیشتر دیده می‌شود. به همین دلیل، برای کسانی که متال را دوست دارند اما با وکال خیلی خشن ارتباط نمی‌گیرند، پاور متال گزینه خوبی است.

از گروه‌های معروف این شاخه می‌توان به Helloween، Blind Guardian، Stratovarius و DragonForce اشاره کرد.

پراگرسیو متال Progressive Metal

Progressive Metal یا پراگرسیو متال، شاخه‌ای تکنیکی و پیچیده از متال است که از ترکیب متال با پراگرسیو راک شکل گرفته است.

در این سبک، ساختار آهنگ‌ها معمولاً طولانی‌تر و پیچیده‌تر است. تغییر ریتم، میزان‌های نامعمول، تکنیک بالا و فضاسازی‌های طولانی در پراگرسیو متال زیاد دیده می‌شود.

پراگرسیو متال برای هنرجویان موسیقی بسیار جذاب است، چون در آن مهارت نوازندگی، آهنگسازی و درک ریتم اهمیت زیادی دارد. از گروه‌های مهم این شاخه می‌توان به Dream Theater، Queensrÿche، Opeth و Tool اشاره کرد.

متال‌کور Metalcore

Metalcore ترکیبی از متال و هاردکور پانک است. این سبک معمولاً با ریف‌های سنگین، وکال خشن، بخش‌های کوبنده به نام breakdown و گاهی ترکیب وکال تمیز و خشن شناخته می‌شود.

در متال‌کور، انرژی اجرای زنده بسیار مهم است. Breakdownها معمولاً برای ایجاد فشار، هیجان و واکنش شدید مخاطب در اجراهای زنده استفاده می‌شوند.

بعضی گروه‌های متال‌کور ملودیک‌تر هستند و کورس‌های احساسی‌تری دارند؛ بعضی دیگر خشن‌تر و نزدیک‌تر به هاردکور یا دث متال شنیده می‌شوند. از گروه‌های معروف این فضا می‌توان به Killswitch Engage، As I Lay Dying، Parkway Drive و Architects اشاره کرد.

نیو متال Nu Metal

Nu Metal در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ بسیار محبوب شد. این سبک متال را با عناصری از هیپ‌هاپ، آلترناتیو راک، فانک، اینداستریال و گاهی رپ ترکیب کرد.

در نیو متال، گیتارها معمولاً سنگین و کوبنده هستند، اما سولوهای کلاسیک متال کمتر دیده می‌شود. ریتم‌ها ساده‌تر و مستقیم‌ترند و وکال می‌تواند شامل خواندن، فریاد، رپ یا ترکیبی از این‌ها باشد.

این شاخه برای بسیاری از شنونده‌های جوان، اولین ورود به دنیای متال بوده است. از گروه‌های معروف نیو متال می‌توان به Korn، Slipknot، Linkin Park، Limp Bizkit و Deftones اشاره کرد.

آلترناتیو متال Alternative Metal

Alternative Metal شاخه‌ای است که متال را با فضای آلترناتیو راک و تجربه‌های متفاوت ترکیب می‌کند. این سبک همیشه یک فرمول ثابت ندارد و بیشتر با نگاه غیرکلیشه‌ای و ترکیب صداهای مختلف شناخته می‌شود.

در آلترناتیو متال، ممکن است ریف‌های سنگین متال کنار فضای احساسی، تجربی یا حتی مینیمال قرار بگیرد. به همین دلیل، گروه‌های این شاخه گاهی از نظر صدا با هم تفاوت زیادی دارند.

از نام‌های مهم این فضا می‌توان به Tool، Faith No More، Deftones و System of a Down اشاره کرد.

سمفونیک متال Symphonic Metal

Symphonic Metal ترکیبی از متال با عناصر ارکسترال و موسیقی کلاسیک است. در این سبک، کنار گیتارهای سنگین و درامز قدرتمند، معمولاً از کیبورد، سازهای ارکسترال، گروه کر یا فضاسازی‌های سینمایی استفاده می‌شود.

وکال در سمفونیک متال می‌تواند اپرایی، تمیز، قدرتمند یا ترکیبی باشد. این شاخه برای کسانی که موسیقی حماسی، سینمایی و پرجزئیات دوست دارند، بسیار جذاب است.

از گروه‌های معروف این شاخه می‌توان به Nightwish، Epica، Within Temptation و Therion اشاره کرد.

گوتیک متال Gothic Metal

Gothic Metal ترکیبی از فضای تاریک و احساسی گوتیک راک با سنگینی متال است. این سبک معمولاً حال‌وهوایی غمگین، رمانتیک، تاریک و نمایشی دارد.

در گوتیک متال، ممکن است وکال مردانه خشن یا بم کنار وکال زنانه تمیز و ملودیک قرار بگیرد. موضوعات آن هم معمولاً درباره عشق، مرگ، تنهایی، مذهب، ترس، اندوه و فضای شاعرانه است.

از گروه‌های مهم این فضا می‌توان به Paradise Lost، Type O Negative، Lacuna Coil و Tristania اشاره کرد.

فولک متال Folk Metal

Folk Metal ترکیبی از متال با موسیقی محلی و سنتی است. در این سبک ممکن است از سازهای محلی، ملودی‌های فولکلور، ریتم‌های سنتی یا موضوعات اسطوره‌ای و تاریخی استفاده شود.

فولک متال در کشورهای مختلف شکل‌های متفاوتی دارد، چون هر گروه می‌تواند از موسیقی محلی منطقه خودش الهام بگیرد. به همین دلیل، فولک متال گاهی بسیار شاد و رقص‌دار است و گاهی حماسی و جنگی.

از گروه‌های معروف این شاخه می‌توان به Finntroll، Eluveitie، Korpiklaani و Ensiferum اشاره کرد.

تفاوت راک و متال چیست؟

راک و متال ریشه‌های مشترک دارند، اما از نظر صدا و حس کلی با هم متفاوت‌اند. راک معمولاً فضای بازتر، ساده‌تر و ملودیک‌تری دارد. متال معمولاً سنگین‌تر، تیره‌تر، تکنیکی‌تر و پرقدرت‌تر است.

در راک، گیتار می‌تواند مهم باشد، اما در متال گیتار معمولاً نقش مرکزی‌تری دارد. ریف‌های سنگین، دیستورشن زیاد، درامز پرقدرت و وکال شدیدتر باعث می‌شوند متال از راک معمولی سنگین‌تر شنیده شود.

البته مرز بین راک و متال همیشه کاملاً مشخص نیست. بعضی گروه‌ها بین این دو فضا قرار می‌گیرند و بسته به دوره کاری‌شان، ممکن است گاهی بیشتر راک و گاهی بیشتر متال شنیده شوند.

آیا متال فقط موسیقی خشن است؟

نه. این یکی از رایج‌ترین برداشت‌های اشتباه درباره متال است. درست است که متال می‌تواند خشن، سنگین و پرتنش باشد، اما فقط به خشونت محدود نمی‌شود.

متال می‌تواند درباره موضوعات زیادی باشد؛ از جنگ و ترس گرفته تا فلسفه، اسطوره، داستان‌های فانتزی، مشکلات اجتماعی، احساسات شخصی، امید، مقاومت و حتی عشق.

بعضی شاخه‌های متال بسیار ملودیک و حماسی هستند. بعضی دیگر تکنیکی و پیچیده‌اند. بعضی شاخه‌ها تاریک و فضاسازند و بعضی پرانرژی و مناسب اجراهای زنده. بنابراین بهتر است متال را فقط با یک تصویر کلیشه‌ای قضاوت نکنیم.

چرا یادگیری متال برای هنرجوی موسیقی مهم است؟

متال برای هنرجویان موسیقی، مخصوصاً نوازندگان گیتار، درامز و بیس، سبک بسیار مهمی است. این سبک به دقت، سرعت، هماهنگی، کنترل صدا و قدرت اجرا نیاز دارد.

هنرجویی که متال تمرین می‌کند، معمولاً روی این مهارت‌ها بیشتر کار می‌کند:

• دقت ریتم و هماهنگی با درامز
• قدرت و کنترل در نوازندگی گیتار
• سرعت، تکنیک و تمیزی اجرا
• شناخت ریف، سولو و ساختار آهنگ
• درک بهتر انرژی و دینامیک در اجرا

برای خواننده‌ها هم متال می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، چون کنترل صدا، تنفس، قدرت اجرا و شناخت تکنیک‌های وکال اهمیت زیادی دارد. البته استفاده از وکال خشن باید حتماً اصولی یاد گرفته شود تا به صدا آسیب نرسد.

از کجا گوش دادن به متال را شروع کنیم؟

اگر تازه می‌خواهید متال گوش بدهید، بهتر است از شاخه‌های خیلی سنگین شروع نکنید. شروع مستقیم با دث متال یا بلک متال ممکن است برای بعضی شنونده‌ها سخت باشد.

برای شروع، بهتر است اول سراغ Heavy Metal، Power Metal، Alternative Metal یا Nu Metal بروید. این شاخه‌ها معمولاً برای شنونده تازه‌کار قابل‌دسترس‌تر هستند.

پیشنهاد برای شروع شنیدن متال

برای شروع می‌توانید این هنرمندان و قطعات را امتحان کنید:

• Black Sabbath – Paranoid
• Iron Maiden – The Trooper
• Metallica – Enter Sandman
• Judas Priest – Breaking the Law
• Helloween – I Want Out
• Dream Theater – Pull Me Under
• Linkin Park – One Step Closer
• Nightwish – Nemo

بعد از آشنایی اولیه، می‌توانید کم‌کم سراغ شاخه‌های سنگین‌تر مثل Thrash Metal، Death Metal، Black Metal یا Doom Metal بروید.

جمع‌بندی

سبک متال یکی از گسترده‌ترین و تأثیرگذارترین شاخه‌های موسیقی راک است. این سبک با گیتارهای سنگین، ریف‌های کوبنده، درامز پرقدرت، وکال متنوع و فضای احساسی شدید شناخته می‌شود.

متال فقط یک نوع موسیقی خشن و پر سروصدا نیست. این سبک می‌تواند حماسی، تاریک، تکنیکی، اعتراضی، احساسی، فانتزی، فلسفی یا حتی سینمایی باشد. دلیل جذابیت متال هم همین تنوع زیاد است.

از هوی متال کلاسیک تا ترش متال، دث متال، بلک متال، پاور متال، پراگرسیو متال، متال‌کور، نیو متال و سمفونیک متال، هر شاخه دنیای خودش را دارد. اگر با ذهن باز و قدم‌به‌قدم وارد این سبک شوید، احتمالاً متوجه می‌شوید که متال فقط صدای بلند نیست؛ یک زبان موسیقایی قدرتمند برای بیان احساسات شدید و ایده‌های بزرگ است.

سوالات متداول درباره سبک متال

سبک متال چیست؟

سبک متال یا Metal شاخه‌ای سنگین و پرقدرت از موسیقی راک است که با گیتارهای دیستورشن‌دار، ریف‌های کوبنده، درامز قوی، وکال پرانرژی و فضای احساسی شدید شناخته می‌شود.

موسیقی متال از کجا شروع شد؟

موسیقی متال در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ از دل راک سنگین شکل گرفت. گروه‌هایی مثل Black Sabbath، Led Zeppelin و Deep Purple در شکل‌گیری صدای اولیه متال نقش مهمی داشتند.

مهم‌ترین زیرشاخه‌های متال کدام‌اند؟

از مهم‌ترین زیرشاخه‌های متال می‌توان به Heavy Metal، Thrash Metal، Death Metal، Black Metal، Doom Metal، Power Metal، Progressive Metal، Metalcore، Nu Metal، Alternative Metal، Symphonic Metal و Gothic Metal اشاره کرد.

تفاوت راک و متال چیست؟

راک معمولاً سبک‌تر، ساده‌تر و ملودیک‌تر است، اما متال سنگین‌تر، پرقدرت‌تر و گاهی تکنیکی‌تر شنیده می‌شود. در متال، گیتارهای دیستورشن‌دار، ریف‌های سنگین و درامز کوبنده نقش مهم‌تری دارند.

آیا متال فقط موسیقی خشن است؟

نه. متال می‌تواند خشن باشد، اما فقط به خشونت محدود نیست. این سبک می‌تواند درباره موضوعاتی مثل اسطوره، جنگ، اجتماع، فلسفه، احساسات شخصی، امید، فانتزی و مقاومت هم باشد.

بهترین زیرشاخه متال برای شروع چیست؟

برای شروع، Heavy Metal، Power Metal، Alternative Metal و Nu Metal انتخاب‌های خوبی هستند، چون معمولاً نسبت به Death Metal یا Black Metal برای شنونده تازه‌کار قابل‌فهم‌ترند.

متال‌کور چیست؟

متال‌کور ترکیبی از متال و هاردکور پانک است. این سبک معمولاً با ریف‌های سنگین، وکال خشن، کورس‌های ملودیک و بخش‌های کوبنده‌ای به نام breakdown شناخته می‌شود.

آیا یادگیری متال برای گیتار سخت است؟

یادگیری متال می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، چون به دقت ریتم، سرعت، قدرت دست، کنترل صدا و تکنیک‌هایی مثل palm muting، power chord و alternate picking نیاز دارد. اما برای هنرجوی گیتار، یکی از سبک‌های بسیار جذاب و مفید است.